0

من دختری ۱۸-۱۹ ساله و در حال تحصیل در دانشگاه هستم و از پسری خوشم آمده و عاشقانه دوستش دارم. البته نیت یا قصد بدی در مورد رابطه با او ندارم و قصد و نیتم خیر است. اگر سر نماز برای او دعا کنم و برای رسیدن به او نماز و دعای توسل و . . . بخونم یا هر کار دیگری (نذر) انجام دهم، مورد رضایت خداوند است و ممکن است اگر مصلحت خدا در این کار باشد با این کارها به عملی شدن نیتم نزدیک بشوم؟ اگر گاهی نگاهم به چشم های او بیفتد با توجه به این که نامحرم است ولی اگر قصد من بد نباشد چه حکمی دارد؟

این پرسش را به حالت منتشر شده تغییر داد.